Танго Vs. Салса

Повторно испровоциран, се решив да напишам пост. Многу лесно паѓам на провокации, но нејсе, што е тука е.

Тангото ми е некако депресивно, осамени луѓе го играат 1 на 1. Не знам, за мене ја нема доволната доза на возбуда. Но, не е таму проблемот, кај тангото мене ми фали доволната доза на искреност. Каде што сите маски паѓаат, и каде што сите сме си едно, си се разбираме само со поглед и со насмевка.

Сето ова што ми фали кај тангото, го најдов кај салсата. Каде што сите сме си едно. Сите искрено си се разбираме и си се движиме во веселиот ритам, кој не понесува. Не меша во една, брза латино музичка лудорија.

Знам дека повторно ќе предизвикам коментари, и дека ќе има немир меѓу нив. Но, јас го напишав она што искрено го чуствувам. А, јас верувам во тоа што искрено го чуствувам, така да сите коментари ќе бидат излишни. Гајле ми е.

Поздрав!